Słownik
Sprężyna napędowa
Sprężyna napędowa, nazywana też sprężyną główną (ang. mainspring), to długa, cienka taśma zwinięta w bębnie. Wewnętrznym końcem zaczepiona jest o wałek bębna, zewnętrznym o jego ściankę. Naciąganie koronką albo rotorem zwija ją coraz ciaśniej, a rozwijając się, obraca bęben, który napędza przekładnię i dalej wychwyt z balansem.
Do 1945 r. sprężyny wykonywano ze stali węglowej. Współczesne powstają ze stopów specjalnych, np. żelaza, niklu i chromu z dodatkiem kobaltu, molibdenu i berylu. Są nierdzewne, mają wysoką granicę sprężystości, słabo się odkształcają i praktycznie nie pękają. Słownik FH podaje, że oblicza się je zwykle na co najmniej 36 godzin pracy zegarka.
W zegarkach automatycznych sprężyna ma na zewnętrznym końcu sprężynę poślizgową. Po pełnym naciągu pozwala ona sprężynie ślizgać się po ściance bębna, co chroni mechanizm przed przeciągnięciem. Rozwiązanie to opatentował Adrien Philippe, współzałożyciel Patek Philippe, 16 czerwca 1863 r.