Słownik
Bęben
Bęben (fr. barillet, ang. barrel) składa się z tarczy z uzębieniem, cylindrycznej puszki i pokrywki. Obraca się swobodnie na wałku, a w środku mieści sprężynę napędową, zaczepioną zewnętrznym końcem o ściankę bębna, a wewnętrznym o wałek. Na wałku osadzone jest koło zapadkowe: naciąganie obraca je i zwija sprężynę.
Rozwijająca się sprężyna obraca bęben, który zazębia się z pierwszym zębnikiem przekładni. Tempo narzuca wychwyt, dlatego bęben obraca się bardzo wolno, od jednej dziewiątej do jednej szóstej obrotu na godzinę.
Mechanizm może mieć kilka bębnów połączonych równolegle albo szeregowo, co zwiększa moment napędowy albo wydłuża rezerwę chodu. Istnieją też bębny wiszące, zamocowane tylko od góry, pod mostkiem lub płytą. W dawnych zegarkach ze ślimakiem i w chronometrach morskich stosowano bęben gładki, bez uzębienia, z którego energia przechodziła na ślimak przez łańcuszek.