Płyta główna

Płyta główna (ang. main plate lub base plate) jest fundamentem mechanizmu. Wykonuje się ją zwykle z mosiądzu albo nowego srebra i nawierca otworami na czopy kół, kamienie łożyskowe, wkręty oraz kołki ustalające mostki. Do niej przykręca się mostki, w których obracają się drugie końce osi.

Płyta ma dwie strony. Strona dolna, zwrócona ku tarczy, mieści m.in. przekładnię wskazań. Strona górna, od dekla, przyjmuje bęben, przekładnię chodu, wychwyt i balans przykryte mostkami. To ją, razem z mostkami, widać przez przeszklony dekiel.

Od wymiarów płyty zależy średnica kalibru, podawana w milimetrach albo w liniach. Dawne zegarki kieszonkowe miały zwykle dwie płyty, a we współczesnych mechanizmach górną płytę zastępują mostki. Płyty i mostki często pokrywa się galwanicznie cienką warstwą niklu, złota lub rodu i zdobi, np. wzorem drobnych, zachodzących na siebie kółek (perlage).

Źródła

• FH, Dictionary of Horology, hasła „platine” (pillar plate) i „decoration”
• Patek Philippe, Glossary, hasła „Base plate” i „Circular graining”