Słownik
Powłoka antyrefleksyjna
Powłoka antyrefleksyjna, nazywana też przeciwodblaskową, to jedna lub kilka cienkich warstw optycznych naniesionych na szkło. Dzięki interferencji fale światła odbite od kolejnych warstw częściowo się wygaszają, więc szkło mniej błyszczy, a tarcza pozostaje czytelna pod różnymi kątami. Najczęściej stosuje się ją na szkle szafirowym, które ze względu na wysoki współczynnik załamania odbija więcej światła niż akryl.
Producenci podają, czy powłoka jest po jednej, czy po obu stronach szkła. Odbicia powstają na obu powierzchniach szkiełka, dlatego powłoka obustronna ogranicza je najskuteczniej. Warstwa wewnętrzna jest osłonięta przed ścieraniem, a zewnętrzna jest narażona na zużycie. Odbicie od powlekanego szkła często ma lekko barwny odcień, bo powłoka działa różnie dla różnych długości fali światła. Szkło z powłoką czyści się miękką, czystą ściereczką, bez środków ściernych i agresywnej chemii.