3 min czytania

Chronometr i certyfikat COSC: jak bada się dokładność zegarka

Ball Engineer III Marvelight Chronometer Caring Edition z kolorowymi indeksami na nadgarstku w mieście

Słowo chronometr pojawia się w opisach zegarków dość swobodnie. Sprzedawcy nazywają tak każdy model, który wygląda solidnie i chodzi równo, choć w praktyce termin ten ma ścisłe, techniczne znaczenie. Chronometr w sensie certyfikowanym to zegarek, którego mechanizm przeszedł niezależne testy dokładności i uzyskał oficjalne poświadczenie zewnętrznej instytucji.

Certyfikat nie jest dodatkiem doklejanym do metki na końcu produkcji. To wynik wielodniowej procedury pomiarowej, prowadzonej według określonej normy, zanim mechanizm w ogóle trafi do koperty. Zrozumienie tej procedury pozwala ocenić, co faktycznie oznacza napis „chronometer” na tarczy i dlaczego jego brak wcale nie musi świadczyć o gorszym zegarku.

Czym jest chronometr: od nawigacji morskiej do certyfikatu

Termin chronometr wywodzi się z żeglugi. Pierwsze chronometry morskie budowano po to, by na pokładzie statku możliwie dokładnie wyznaczać czas odniesienia, potrzebny do obliczenia długości geograficznej. Błąd rzędu kilku sekund dziennie przekładał się na kilometry pomyłki w nawigacji, dlatego precyzja tych przyrządów była kwestią bezpieczeństwa, nie prestiżu.

Współcześnie słowo to zmieniło zastosowanie, ale nie znaczenie techniczne. Chronometr certyfikowany to mechanizm, a nie cały zegarek, poddany niezależnym testom i oceniony jako spełniający określone kryteria dokładności. W praktyce oznacza to, że producent wysyła surowe mechanizmy, jeszcze przed osadzeniem w kopercie, do laboratorium zewnętrznej instytucji kontrolnej.

Marka BALL opisuje swoje chronometry jako precyzyjne zegarki mechaniczne, których dokładność zbadał i potwierdził Szwajcarski Kontrolny Urząd do spraw Chronometrów, w skrócie COSC. Ta sama firma stosuje w oznaczeniach kalibrów dopisek „-C”, który wskazuje, że dany mechanizm przeszedł procedurę certyfikacji chronometru. Brak takiego dopisku nie oznacza automatycznie gorszej jakości, oznacza jedynie, że mechanizm nie był zgłoszony do zewnętrznego testu.

Norma ISO 3159 i rola COSC w wydawaniu certyfikatów

Procedura testowania chronometrów opiera się na normie ISO 3159, która opisuje metodykę pomiaru dokładności mechanizmów zegarkowych. Norma określa, jakie warunki testowe musi spełnić laboratorium, żeby wynik był porównywalny między różnymi producentami i różnymi seriami produkcyjnymi.

Ball Engineer III Marvelight Chronometer 36 mm z różową tarczą między szarymi, porowatymi blokami
Ball Engineer III Marvelight Chronometer w wersji 36 mm z różową tarczą o perłowym połysku. Fot. materiały prasowe Ball.

Kontrolę prowadzi COSC, instytucja niezależna od producentów zegarków, mimo że finansowana częściowo przez przemysł zegarmistrzowski. Mechanizmy trafiają do laboratorium pojedynczo, z numerem seryjnym, i przechodzą przez tę samą procedurę bez względu na markę.

Zanim urząd wyda certyfikat, przeprowadza szczegółowe testy precyzji każdego zgłoszonego mechanizmu przy użyciu kamer i komputerów, a zebrane dane poddaje analizie. Kamery rejestrują ruch koła balansowego, komputery przeliczają go na odchylenie chodu w czasie. Dopiero po zakończeniu całego cyklu pomiarowego, obejmującego wiele dni obserwacji, urząd wydaje decyzję: mechanizm otrzymuje certyfikat albo zostaje odrzucony. Odsetek odrzuceń nie jest publikowany jednolicie dla całej branży, więc trudno mówić o jednej statystyce obowiązującej wszystkich producentów.

Badanie chodu w pięciu pozycjach: jak wygląda test

Sama procedura pomiarowa polega na obserwacji chodu mechanizmu w różnych ułożeniach, nie tylko w jednym, wybranym dowolnie. COSC bada chód w pięciu pozycjach, dwóch poziomych i trzech pionowych, każdego dnia przez 10 dni, co daje w sumie 50 pomiarów na jeden mechanizm.

Pozycje poziome odpowiadają sytuacji, gdy zegarek leży tarczą do góry albo do dołu, na przykład na nocnej szafce. Pozycje pionowe symulują noszenie zegarka na nadgarstku, w różnych ułożeniach ręki. Wynik zależy od pozycji.

Test chronometru nie jest jedynym przykładem zewnętrznej certyfikacji w zegarmistrzostwie. Zegarki nurkowe podlegają osobnej normie, ISO 6425, która określa zestaw kryteriów, jakie musi spełnić model uznany za certyfikowany zegarek do nurkowania. To inna kategoria testów. Kontrola obejmuje więc nie tylko sam mechanizm, lecz także zachowanie koperty pod wodą, działanie korony, uszczelek i szkła, co sprawia, że zegarek nurkowy może być precyzyjny chronometrycznie, a mimo to nie spełniać wymagań normy nurkowej, jeśli jego koperta nie przeszła odrębnych testów szczelności.

Powiązane hasła

Źródła

Więcej z działu Mechanizmy i komplikacje

Cały dział Mechanizmy i komplikacje

Dołącz do redakcji

Piszesz o zegarkach? Fotografujesz, testujesz, znasz rynek? Budujemy najlepszą redakcję w Polsce.