3 min czytania

DLC: powłoka diamentopodobna w zegarkach

DLC zegarek co to? Skrót rozwija się jako Diamond-Like Carbon, czyli węgiel przypominający diament. Nazwa nie jest marketingowym nadużyciem: struktura atomowa tej powłoki rzeczywiście przypomina wiązania spotykane w diamencie, choć materiał nie jest kryształem, tylko cienką warstwą węgla nałożoną na metal. W zegarkach DLC pojawia się najczęściej na kopertach, bransoletach i elementach takich jak korony czy przyciski chronografu.

Czarny dekiel Junghans Pilot z grawerem dwupłatowca i referencją 27/4491.00, czarna koperta na skórzanym pasku z nitami
Czarna koperta Junghans Pilot Automatic 27/4491.00 ze stali pokrytej głęboko czarną powłoką DLC, widziana od strony grawerowanego dekla. Fot. materiały prasowe Junghans.

Termin bywa mylony z PVD, co prowadzi do nieporozumień przy opisach produktów. Rozróżnienie jest proste, gdy rozłoży się je na dwa poziomy: metodę nakładania i materiał, który w efekcie powstaje na powierzchni koperty. DLC to rodzaj powłoki węglowej, PVD to jedna z technik, którymi taką powłokę (lub zupełnie inną, metaliczną) można nanieść.

Czym jest DLC i jak powstaje

Powłoki DLC nakłada się metodą CVD (chemiczne osadzanie z fazy gazowej) albo PVD (fizyczne osadzanie z fazy gazowej), zazwyczaj w warunkach próżni. To istotne rozróżnienie: PVD samo w sobie nie oznacza konkretnego materiału, tylko sposób jego nanoszenia. Poprzez PVD można osadzić zarówno cienką warstwę czystego metalu, jak i warstwę węglową typu DLC.

Struktura DLC łączy cechy dwóch skrajnie różnych materiałów. Z jednej strony ma twardość zbliżoną do diamentu, z drugiej właściwości poślizgowe kojarzone z powierzchniami teflonowymi. Taki układ sprawia, że powłoka jest jednocześnie odporna mechanicznie i stosunkowo śliska w dotyku, co przekłada się na mniejsze tarcie przy kontakcie z innymi powierzchniami, na przykład paskiem czy bransoletą.

Producenci zegarków, tacy jak Junghans, opisują DLC jako powłokę, która może znacząco poprawić trwałość i żywotność produktu. To ogólne stwierdzenie dotyczące klasy materiału, nie konkretnego modelu zegarka.

Twardość DLC a zwykła powłoka PVD

Kluczowa różnica leży w twardości. Junghans podaje, że mikrotwardość DLC sięga do 2000 jednostek w skali Vickersa, co stawia tę powłokę wyżej niż typowe warstwy metaliczne nakładane metodą PVD bez dodatku węgla. Wysoka twardość przekłada się na odporność na rysy i ścieranie w codziennym użytkowaniu, choć nie oznacza to odporności absolutnej.

Zbliżenie czarnej lunety nurkowej z ząbkowanym brzegiem i szczotkowanego boku czarnej koperty
Czarna luneta i szczotkowany bok koperty nurkowego zegarka Davosy na tle pomarańczowych świateł. Fot. materiały prasowe Davosa.

Zwykłe powłoki PVD, nakładane jako cienka warstwa metalu, pełnią często inną funkcję: głównie kosmetyczną, na przykład utrzymanie koloru złota, różowego złota czy czerni koperty. Taką rolę opisuje choćby Aerowatch, stosując żółtą powłokę PVD na stalowych bransoletach swoich modeli.

BALL Watch Company w instrukcjach obsługi swoich zegarków zestawia DLC z powłoką TiC, czyli węglikiem tytanu, wskazując, że oba rozwiązania zapewniają większą odporność na zarysowania, wstrząsy i dłuższą żywotność koperty. Wynika z tego, że producenci traktują DLC jako jedną z wielu opcji podnoszenia trwałości koperty, obok stali, tytanu i złota, a nie jako uniwersalny substytut tych materiałów.

Taka klasyfikacja pojawia się konsekwentnie w dokumentacji tej marki, niezależnie od wersji językowej instrukcji. Koperta może być wykonana z wysokiej jakości stali nierdzewnej, tytanu, złota albo metalu pokrytego węglem bezpostaciowym lub DLC. DLC traktowane jest więc jako osobna kategoria materiałowa koperty, obok metali szlachetnych, nie jako ich tańszy zamiennik.

Przykład praktycznego zastosowania daje Davosa w modelu Ternos Professional Black Rock. Producent opisuje tam DLC jako powłokę węglową o wysokiej twardości, która nadaje kopercie zwiększoną odporność na zarysowania oraz większą trwałość w codziennym użytkowaniu. To konkretna ilustracja tego, jak ogólna właściwość materiału przekłada się na deklarowaną cechę pojedynczego zegarka.

Dla użytkownika oznacza to jedno: sama nazwa „DLC” na karcie katalogowej nie mówi jeszcze wszystkiego. Warto sprawdzić, czy producent podaje wartość twardości w skali Vickersa albo opisuje metodę nakładania, bo to pozwala odróżnić powłokę o realnie podwyższonej odporności od cienkiej warstwy dekoracyjnej noszącej podobną nazwę handlową.

Powiązane hasła

Źródła

Więcej z działu Koperta i materiały

Cały dział Koperta i materiały

Dołącz do redakcji

Piszesz o zegarkach? Fotografujesz, testujesz, znasz rynek? Budujemy najlepszą redakcję w Polsce.